FAQ
•
Search
•
Memberlist
•
Usergroups
•
fChat
•
Register
•
Profile
•
Log in to check your private messages
•
Log in
<a href='http://d1.openx.org/ck.php?n=a381cb92&cb=INSERT_RANDOM_NUMBER_HERE' target='_blank'><img src='http://d1.openx.org/avw.php?zoneid=35958&cb=INSERT_RANDOM_NUMBER_HERE&n=a381cb92&ct0=INSERT_CLICKURL_HERE' border='0' alt='' /></a>
:: Broken Melody :: [3]
View next topic
View previous topic
The best place with freedom Forum Index
»
Other FanFic
Author
Message
violet_sapphire_lucifer
Site Admin
Joined: 09 Apr 2005
Posts: 21
Posted: Sun Apr 10, 2005 2:49 pm
Track 3 : ครั้งสุดท้าย
-----ป่านนี้ยูกิคงหลับไปแล้ว...
ร่างอ้อนแอ้นนึกหลังจากที่หยุดอยู่หน้าบานประตูขนาดใหญ่ ขณะเดียวกันเขาพยายามควบคุมขาเรียวทั้งสองข้างที่กำลังสั่นระริกด้วยความกลัว ก่อนจะตัดสินใจไขกุญแจเข้าไปอย่างเบามือที่สุด เพราะเกรงว่าจะทำให้เจ้าของบ้านตื่น
หลังจากที่ผ่านด่านประตูมาแล้ว ชูอิจิจึงเดินเข้ามาด้านในโดยไม่ทันสังเกตว่ามีใครคนหนึ่งนั่งแฝงตัวในเงามืดภายในห้องรับแขก
"นึกว่าจะไม่กลับมาแล้วซะอีก"
เสียงทุ้มที่มาจากมุมมืดสร้างความตกใจให้กับเด็กหนุ่มจนตัวสะดุ้ง ก่อนยืนขึ้นแล้วเดินออกมาให้เด็กหนุ่มมองได้ชัดถนัดตา
"ยะ...ยูกิ" เด็กหนุ่มอุทานเบาๆ "...ก็ชั้นคิดว่านายนอนไปนานแล้วนี่"
ชายร่างสูงใช้มือเสยเรือนผมสีทองที่แยงเนตรไพลิน เผยให้เห็นแววตาที่แสนอ่อนโยน ซึ่งสำหรับชูอิจิแล้ว...มันช่างอบอุ่นยิ่ง
....ทว่ามันเกิดขึ้นจากความสงสาร....ไม่ใช่ความรักเลย
มาถึงจุดนี้คงยากที่จะทำให้เขายินดี ถึงกระนั้นก็ยังโผเข้ากอดอย่างเคย แม้จะรู้ว่าร่างสูงที่เขาโอบกอดจะไม่กอดตอบเลยก็ตาม
....ถึงกระนั้นก็เถอะ....ถึงกระนั้น.....
"กินอะไรรองท้องมาหรือยัง?" ยูกิถามเสียงแผ่วพลางวางมือหนาไว้บนผมที่ถูกย้อมเป็นสีชมพู ทำให้คนถูกถามตื่นขึ้นจากภวังค์
----น้ำตาไงล่ะ.... นึกคำตอบไว้ในใจ แต่กลับตอบออกไปอีกแบบ "กินแล้ว"
"งั้นก็รีบไปอาบน้ำเข้านอนเถอะ...ดึกมากแล้ว"
"นายนั่นแหละพรุ่งนี้ต้องเดินทาง....ส่วนชั้นลาพัก"
"หรอ...งั้นชั้นไปนอนก่อนนะ" เสียงทุ้มกล่าวเรียบๆก่อนจะเดินหายไปในทางมืด
เมื่อร่างสูงไปจนลับตา ดวงตาสีม่วงได้หลุบต่ำลงก่อนก้มมองมือทั้งสองข้าง
...ไออุ่นจากการสัมผัสยังคงหลงเหลืออยู่...
-------แต่สำหรับนาย...คงไม่มีความรู้สึก...หากเทียบกับไออุ่นจากคนที่ตายแล้ว...
มือสองข้างโอบกอดตัวเองไว้พร้อมเปลือกตาที่สนิท แล้วแค่นยิ้มด้วยความรู้สึกที่สมเพชในตัวเอง
เพราะสุดท้าย...เขายังคงถูกยูกิปั่นหัวเล่นอยู่ดี....
เสียงประตูที่ถูกเปิดออกส่งผลให้เนตรสีฟ้ากระจ่างละสายตาออกจากหนังสือ แล้ววางมันลงหลังจากที่ถอดแว่นสายตาแล้ว
"ทำไม...?" คนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จถามพลางเดินเข้าหาอีกฝ่าย
"มันนอนไม่หลับ..." เสียงทุ้มกล่าวพร้อมสายตาแวววับ ก่อนดึงแขนเรียวเล็กเข้าหาตัว ทำให้ร่างบางเซถลาสู่อ้อมอกอย่างแผ่วเบา
"ยูกิ..!?"
เสียงหวานเงียบหายเมื่อริมฝีปากสีสดเข้าบดเบียด ปลายลิ้นรุกล้ำเข้าตักตวงความหอมหวานข้างใน พร้อมกันนั้นมือทั้งสองข้างค่อยกดไหล่บางลงจนติดกับเตียงนุ่ม ก่อนไล้กางเกงลงมากองไว้ที่ปลายขา จากนั้นจึงถอนจูบร้อนออกพลางยิ้มเจ้าเล่ห์
"ชั้นยังมีแรงอยู่...นายช่วยทำให้ชั้นหลับแล้วกัน" เสียงทุ้มกระซิบหลังโน้มใบหน้าเข้าขมเม้มติ่งหู พาลให้ดวงหน้าจิ้มลิ้มร้อนผ่าว
"ไม่...เอา...นะ...."
ชูอิจิปฏิเสธเสียงเครือเจอเสียงหอบ เมื่ออีกฝ่ายใช้ลิ้นสากลากตั้งแต่แผ่นอกจนถึงท้องน้อย ส่วนปลายนิ้วเองเข้าเค้นคลึงยอดอกสีชมพู ทำให้ความเสียวซ่านแล่นปราดเข้าร่างกายจนไม่อาจควบคุมได้
"อ๊ะ...!"
ใบหน้าสวยเชิดขึ้นพร้อมหลับตาพริ้ม เมื่อมืออุ่นเข้าสัมผัสจุดไหวต่ออารมณ์ก่อนลูบไล้อย่างเบามือ ริมฝีปากระเรื่อเม้มสนิท...ก่อนที่อารมณ์จะกระเจิดกระเจิงไปมากกว่านี้
"นายก็รู้นี่...ว่านายปฏิเสธไม่ได้...เพราะนายเองก็รู้สึกดีขนาดนี้นี่" เสียงทุ้มกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ แล้วจึงทำความสะอาดนิ้วที่เปรอะด้วยของเหลวขุ่น
"ฮึก...แต่วันนี้นายบังคับชั้น...ไม่สิ บังคับทุกครั้งนั้นแหละ อื้อ..." เสียงหวานหอบกระเส่าเริ่มอู้อี้เมื่อนิ้วเรียวสอดเข้าช่องปากหวังหยอกลิ้นสีชมพูเล่น
ดวงหน้าหวานแดงระเรื่อบัดนี้ซาบซ่านไปด้วยความเร่าร้อน ปลุกเร้าให้อารมณ์ของอีกฝ่ายรุ่มร้อนยิ่งขึ้นเช่นกัน เขาเองไม่รอช้าที่จะรุกเข้าหาร่างที่อยู่ข้างใต้ มือหนาจับขาขาวเรียวยก
พาดขึ้นที่บ่า หลังจากนั้นจึงใช้นิ้วสอดเข้าร่างที่กำลังร้อนวูบ
"อ๊า...."
เปลือกตาที่ปิดแน่นขับเน้นแพขนตาดำงอนยาวให้ชัดเจน หยาดน้ำตาเริ่มเกาะอยู่ประปรายดุจน้ำค้างแรกอรุณ
....ความเจ็บปวดที่มากกว่าความรู้สึกดี....
....เจ็บอยู่ในอก...มากกว่าทางร่างกายที่ถูกรุกล้ำ....
ราวกับร่างกายกับหัวใจถูกแยกออกจากกันเพียงเสี้ยววินาที....
มือเล็กจิกเล็บลงบนเตียงพร้อมขยำผ้าปูไว้แน่น เมื่อยูกิเริ่มขยับนิ้วเข้าออกอย่างเคยชิน สิ่งที่สะท้อนอยู่ในนัยน์ตาสีอะเมทิสต์ลางๆคือใบหน้าหล่อคมที่ดูอ่อนโยนกว่าทุกครั้ง
....ความอ่อนโยนที่มีให้เฉพาะยามนี้เท่านั้น...
"อื้อ....ฮ้า...."
ภายในห้องนอนที่มีแสงสลัวจากโคมไฟก้องไปด้วยเสียงหวานที่ครางกระเส่า นิ้วมือที่ขยับเร็วขึ้นเร่งเร้าให้กล้ามเนื้อสะโพกของชูอิจิบีบรัดแน่นตามจังหวะ ยูกิไม่เอะใจนักกับน้ำตาที่
พร่างพรูออกจากใบหน้า เขายังคงใช้ริมฝีปากซับหยาดน้ำใสที่เกาะอยู่บนแก้มเนียนจนถึงเปลือกตาตามปกติ
...โดยไม่ได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดที่แสนจะทรมานที่จุกแน่นอยู่ในอก
ไม่นานนักร่างบางก็ถูกรุกเข้าจริงๆ เมื่อร่างกายเขาถูกพลิกคว่ำก่อนส่วนที่ขาดหายจะถูกเติมเต็มด้วยส่วนของยูกิ
...แม้ว่าจะเป็นแค่เพียงทางร่างกายเท่านั้น....แม้ว่าจะเพียงแค่นั้น....
ชูอิจิสะดุ้งเมื่อรับแรงกระแทกเข้าเต็มๆ ท่อนแขนที่ยันเตียงไว้สั่นระริก และแล้วน้ำตาก็พาลไหลอีกครั้งเมื่อนึกถึงใบหน้าอ่อนโยนของคนกระทำ
....ใบหน้าอ่อนโยนที่เขามอบให้ทุกคนในยามนี้....
และแล้วช่วงความคิดของเขาก็ขาดห้วง เช่นเดียวกับสติของอีกฝ่ายที่เลือนหายไป
-----ทั้งๆที่ตั้งใจมาจัดกระเป๋าอย่างเดียวแท้ๆ....แล้วนี่.....
สายน้ำโปรยตัวสัมผัสผิวขาวเนียนจนเป็นรอยสีชมพูจางๆเนื่องจากถูกกระตุ้น ฟองสบู่ค่อยๆไหลตามกระแสน้ำใสที่พวยพุ่งจากฝักบัว ปลายนิ้วนุ่มลูบไล้เรือนผมสีชมพูพลางไล่ลงมาที่คอ...แผ่นอก โดยมาหยุดอยู่ที่รอยจ้ำแดงที่มีคนฝากไว้หมาดๆ
...ร่องรอยของการถูกสัมผัส...สัมผัสที่มีอยู่จริง...
....แต่จะอบอุ่นไปถึงหัวใจได้จริงหรือ?
ใบหน้าได้รูปติดหวานแหงนหน้าเผชิญกับสายน้ำที่เป็นริ้วพลางใช้มือลูบคลำดวงตาที่เริ่มล้า ก่อนที่จะสัมผัสได้ถึงน้ำตาที่เริ่มไหลอาบแก้ม
จะร้องไห้อีกกี่ครั้งไม่สำคัญ....
ขอแค่น้ำตาได้ชะล้างภาพเธอออกจากใจก็เพียงพอ....
มือทั้งสองข้างค่อยโอบไหล่ของตัวเอง ก่อนที่จะเอนหลังพิงอยู่ที่มุมแล้วทรุดตัว เขาปล่อยให้กระแสน้ำชะล้างทุกๆอย่างออกไป ไม่ว่าจะน้ำตา ความรู้สึกที่มีต่อนักเขียนนิยายรักชื่อดัง
หรือแม้แต่ความเศร้าที่กัดกร่อนเศษหัวใจที่หลงเหลืออยู่
แม้แต่ความหวังว่าเขาจะเป็นคนที่สำคัญที่สุดในใจของยูกิ....
----ไม่ต้องการอีกแล้ว.....
เสื้อผ้าสองสามชุดถูกใส่ลงในกระเป๋าเป้สีส้ม นอกจากสีสันอันสดใสยังมีพวงกุญแจตุ๊กตาคุมะกาโร่ที่ซาคุมะ ริวอิจิให้มา เครื่องใช้ส่วนตัวสองสามชิ้นถูกเก็บเข้ากระเป๋า โดยส่วนที่เหลือตั้งใจจะไปหาซื้อตามมินิมาร์ทด้วยกลัวว่ายูกิจะจับได้
-----ถึงแม้ว่าเค้าคงจะไม่มีวันเฉลียวใจเรื่องนี้เลยก็ตาม....
ชูอิจิสลัดความคิดนั้นออกก่อนที่จะปิดกระเป๋าเรียบร้อย กระเป๋าเงินถูกเปิดออกเพื่อตรวจทานเงินที่จะเตรียมเดินทาง ในช่วงจังหวะนั้นเองที่เขาต้องชะงัก....เนื่องจากภาพถ่ายสติ๊กเกอร์ในระหว่างการเดทครั้งแรกของเขาและยูกิแปะอยู่ในกระเป๋าอย่างดี เขามองมันอยู่ครู่ก่อนตัดสินใจแกะภาพนั้นออกก่อนทิ้งลงถังขยะพร้อมโทรศัพท์มือถือ โดยใช้เศษกระดาษที่อยู่ในถังก่อนหน้าปิดเอาไว้
ร่างบางในชุดลำลองปกติลุกขึ้นเตรียมที่จะไป ทว่าฝีเท้ากลับชะงักอยู่หน้าห้องนอนของเจ้าของบ้าน มือบางสั่นเทาด้วยความลังเล แต่สุดท้ายก็เปิดเข้าไปเพื่อร่ำลาเป็นครั้งสุดท้าย
เขาทรุดตัวนั่งอยู่ข้างเตียง แล้วเอื้อมมือลูบไล้บนแก้มของยูกิอย่างเบามือพลางพินิจใบหน้าคมซึ่งแม้ยามหลับยังคงดูดี ก่อนปัดผมนุ่มสีทองที่เกลี่ยบนแก้มนุ่มออก แล้วโน้มลงประกบ
ริมฝีปากอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา
....แทนคำร่ำลา...
ดวงตาสีม่วงเข้มฉายแววระริก ใบหน้าที่ออกหวานจึงแหงนขึ้นกลั้นน้ำตาที่ใกล้จะคลอเบ้า หลังจากนั้นจึงคว้ากระเป๋าเป้ที่จัดไว้ลวกๆออกไปจากห้อง โดยไม่ลืมที่จะทิ้งข้อความสั้นๆไว้อย่างที่ไม่ยอมให้อีกฝ่ายได้ล่วงรู้ถึงความจริง
Display posts from previous:
All Posts
1 Day
7 Days
2 Weeks
1 Month
3 Months
6 Months
1 Year
Oldest First
Newest First
The best place with freedom Forum Index
»
Other FanFic
Jump to:
Select a forum
+ Police Station +
----------------
Rules, News & Event
Members
+ Violet Town +
----------------
Cafeteria
Gallery
Q&A
+ Library +
----------------
Hunter x hunteR
Other FanFic
+ Outlaw Zone +
----------------
Dungeon
View next topic
View previous topic
You
cannot
post new topics in this forum
You
cannot
reply to topics in this forum
You
cannot
edit your posts in this forum
You
cannot
delete your posts in this forum
You
cannot
vote in polls in this forum
